แสง

posted on 24 Aug 2010 19:04 by storyonthewall

Photobucket

 

 

แสงไฟหลากสีในร้านมองแล้วชวนง่วง  หิ่งห้อยสองสามตัวบินฉวัดเฉวียนไปมา ใต้ต้นลำพูที่จอดรถหน้าร้าน 

 ผมเห็นชายแก่นั่งจิบเบียร์คนเดียวอยู่ที่โต๊ะริมน้ำ ผมเห็นเบียร์ใกล้หมดจึงเดินไปถามตามหน้าที่

"เอาเบียร์เพิ่มมั้ยครับพี่"  ผมเรียกชายแก่ว่าพี่ ถึงแม้ว่าอายุเราจะห่างกันราวพ่อลูกได้แล้วก็ตาม

 

ชายแก่ชู้สองนิ้วขึ้นคล้ายกับการโพสท่าสิ้นคิดถ่ายภาพของผู้คนในยุคสมัยนี้ ผมพยักหน้ารับ แล้วเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบไฮเนเก้นมาสองขวด

ขณะเดินไปเสริฟ ชายแก่ทำท่าทีชักชวนผมนั่งสนทนา "เห็นว่า ร้านเงียบๆ คงไม่ยุ่งใช่มั้ย ไอ้น้อง" 

 

ภายในระยะใกล้ชิด ผมพิจารณาว่าชายแก่ น่าจะอายุพอๆ กับพ่อผมที่เพิ่งเสียไปด้วยโรคมะเร็ง น่าจะใกล้ๆ วัยเกษียณ เกือบๆ หกสิบได้

ที่ร้านมีก็มีสาวเชียร์ ใส่ชุดไฮเนเก้นอยู่ ชายแก่เองก็รู้ดีและสังเกตุเห็นตั้งแต่ทีแรก แต่ไม่ยักชวนมานั่ง

ผมถามว่าทำไมถึงชวนเด็กเสริฟอย่างผมมานั่งแทน ชายแก่บอกว่า หล่อนอาจทำให้เขาเสียเวลา เขาไม่ได้อยากมาคุยภาษานกกระจอกไร้สาระ ถ้าหากว่าเงี่ยน เขาจะเดินเข้าซ่องเอง แต่คืนนี้ เขาต้องการมนุษย์ที่พอจะคุยรู้เรื่องบ้าง

 

 

Photobucket

 

ก็จริงของเขา สาวเชียร์ ชอบนั่งพูดภาษานกกระจอก คุยไปก็เติมเบียร์ไป อ้อนขอทิป

ไม่ก็เชียร์ให้สั่งขวดใหม่เร็วๆ ทั้งๆ ที่ยังรินไม่หมด เล่าอะไรไปก็เข้าหูซ้ายทะลุขวา นั่งเหม่อดูนาฬิกา รอยยิ้มปลอม

ลิปสติกหนา เพ่งมองดีๆ ก็อาจเห็นขนรักแร่เธอโพล่ออกมา ทำให้เสียรสชาดเบียร์ ชายแก่รู้ดี

 

ชายแก่เล่าว่าวันนี้เขาเพิ่งไปงานศพเพื่อนสนิทคนหนึ่งมา เป็นเพื่อนที่รู้จักกันตั้งแต่ขวบสองขวบ สนิทกันจนช่วงชีวิตสุดท้ายก่อนล้มหายตายจาก การตายของเพื่อนชายแก่ เป็นการตายแบบค่อนข้างไร้สาเหตุ คือนอนกลางวันอยู่ดีๆ และก็ไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย เป็นการไหลตาย เป็นการตายแบบง่ายๆ และธรรมดาสามัญที่สุด นอนๆอยู่หัวใจหยุดเต้น แล้วก็ไปเลย

 

บางทีการตาย ก็อยู่ใกล้และง่ายๆโง่ๆ กว่าที่เราคิด เราอาจจะระวังการเดินข้ามถนน เพื่อไม่ให้ถูกรถชน ระวังการตกหล่นจากที่สูง ระวังการถูกทำร้ายโดยคนอื่น แต่ใครเล่าจะระวังการหลับไหลโดยไม่ตื่นขึ้นมาอีก

"บทจะไปก็ไปง่ายเหลือเกิน" ชายแก่ พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แต่มุมปากยังคงยิ้ม

 

"เราสนิทกันมาก..." ชายแก่ย้ำอีกครั้ง

 

ชายแก่เล่าว่า ครั้งสุดท้ายที่เขากับเพื่อนสนิทได้ใช้เวลาร่วมกัน คือที่ ที่ผมกับชายแก่นั่งอยู่

"เขานั่งเก้าอี้ตัวเดียวกับเธอ ตรงนี้ เมื่ออาทิตย์ก่อน"

 

"เราคุยกันเรื่องช่วงสุดท้ายของชีวิต เราจะไปเที่ยวตกปลาแค้มปิ้งด้วยกัน เราวางแผนทิ้งลูกเมียไว้ที่บ้าน และอ้างการประชุมของบริษัท

หนีเที่ยวสองคนตามประสาคนแก่ที่เคยหนุ่ม เราจะใช้เวลาที่เคยหายไปจากการไปมีครอบครัว มาเล่นสนุกกันอีกครั้ง

เราจะสนุกกันสุดเหวี่ยง ตามที่สังขารยังพอไหว"

 

แต่แล้ว สังขารก็ร่วงโรย โดยไม่บอกกล่าว แผนการหนีเที่ยวของชายแก่พังครืนลง

ผมนึกเสียดายแทนชายแก่

 

 

แต่แล้ว สังขารก็ร่วงโรย โดยไม่บอกกล่าว แผนการหนีเที่ยวของชายแก่พังครืนลง

ผมนึกเสียดายแทนชายแก่

 

 ผมไม่ได้พูดปลอบใจอะไรทั้งนั้น เพราะสถานะที่ชายแก่ ต้องการให้ผมเป็นคือผู้ฟัง ผมรู้ข้อนั้นดี 

รู้ตัวอีกที ไฮเนเก้นสองขวดที่เพิ่งสั่งมาก็ว่างเปล่า 

เขาสั่งเช็คบิล  ยื่นทิปให้ผมสองร้อยบาท ผมทำท่าจะไม่รับ ผมไม่อยากรับทิปในตอนนี้

สาวเชียร์ในชุดไฮเนเก้น นั่งมองไกลๆส่งสายตาอิจฉา

ชายแก่พับแบงค์ยัดลงกระเป๋าเสื้อผม อย่างที่ผมขัดขืนไม่ได้ 

เขาโบกมือลา เดินโซเซไปที่รถ ผมเดินตามไปส่งเขา

สายตาของเขา บ่่งบอกว่าอยากจะร้องไห้เต็มที