STORYONTHEWALL

ความรู้สึกใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นกับผมช่วงนี้คือ
อาการปลง ครับ

นับอาุยุตัวเองดู ก็ เพิ่งจะ 22 เท่านั้น แต่ถ้านึกถึง วัยเรียนปีสุดท้ายในตอนนี้แล้วก็ใจหาย
อีกไม่กี่เดือนก็จะเรียนจบแล้ว กำลังจะเข้าสู่วัยทำงานซะแล้ว รู้สึกว่ายังใช้ชีวิตช่วงเฮฮามหาลัย
หรือเฮๆฮาแบบเด็กๆ มัธยมไม่คุ้มเลย เมื่อกลับไปเยี่ยมโรงเก่า ยิ่งรู้สึกว่าโรงเรียนเล็กลง
กิจกรรมต่างๆในโรงเรียน ดูนอยๆ ไม่เหมือนตอนที่เราเรียนอยู่ เด็กๆหน้าตาคล้ายๆ กัน
ความตื่นเต้นในการเดินเล่นไปมาในโรงเรียนหายไป

ความรู้สึกที่อยากมีแฟน หายไปจากเมื่อก่อน ไม่รู้ทำไม
ไม่รู้สึก กระวนกระวายอยากหาใครซักคนมาปลอบ เวลาที่ไม่สบายใจเหมือนเก่า
เหงาๆก็ดูหนัง นอน กลับบ้าน เล่นกับหมา(ที่ใกล้ตายเต็มที)
ไม่ค่อยอยากจับโทรศัพท์มือถือ หรือนั่งแชทกับใครนานๆเหมือนเก่า

ไม่รู้ทำไม?
จู่ๆ ผมยกโน๊ตบุคที่พกติดตัวไปไหนมาไหนตลอด ให้กับแม่ เอาไว้ให้ท่านหัดจิ้มๆ พิมพ์อะไรเล่นที่บ้าน
จู่ๆ ผมก็ยกโทรศัทพ์มือถือที่ฟังชั่นเยอะๆ ให้พ่อ แลกกับเครื่องโนเกียรุ่นโบราณๆของพ่อ
ที่ไม่มีทั้งจอสีและถ่ายรูปไม่ได้ จู่ๆ ผมก็อยากเอามาใช้

ไม่รู้ทำไม
เหมือนเราอื่มตัวในบางอย่าง (อาจจะชั่วคราว)
เริ่มติดกาแฟ และชอบนั่งอ่านหนังสือนานๆ แล้วก็นั่งหลับ
ความรู้สึกอยากไปผับบาร์ หายไปครึ่งนึง
บางคืน ซื้อเบียร์กระป๋องมานั่งดื่มคนเดียวได้โดยไม่ทุกข์ไม่ร้อน ไม่อยากชวนใครดื่ม
เหมือนเรามีความรู้สึกเหนื่อยที่วิ่งตามอะไรบางอย่างมานาน อยากพัก
อยากนั่งว่างๆ ไม่อยากเร่งงาน ไม่อยากเช็คเมลล์ ไม่อยากรับโทรศัพท์ ไม่อยากถ่ายรูปตัวเอง

อยากเรื่อยเปื่อย....

อาการแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนักกับตัวผม
แทบจะไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยก็ว่าได้

ผมตื่นตีห้าครึ่ง ติดกันได้เกือบอาทิตย์นึงแน่ะ!!!
เป็นอะไรที่มหัศจรรย์มาก เพราะปกติแล้ว ตีห้าครึ่งคือเวลานอนของผม

ปกติผมจะชอบฟังเพลงหนักๆ ร็อคๆ แรงๆ
ไม่รู้ทำไม

จู่ๆ ก็ขโมยแผ่นเพลงบรรเลงคลาสิคของแม่มาเปิดฟัง
บางครั้งก็ทำหูว่างๆ นั่งฟังเสียงลม
คิดถึงกระรอกบนต้นไม้

บางวันเพื่อนผู้หญิงช้ำรัก ก็โทรมาขอคำปลอบใจจากผม(อีกแล้ว)
หลังจากฟังเสียงน้ำตาของเธอ และเทศนาไปอย่างมั่วๆ ผู้หญิงในสายก็ถามผมว่า
"แล้วแกล่ะ เป็นไงบ้าง"

ผมตอบไปอย่างภาคภูมิใจว่า

" โอ้!!!..... เราสบายดี โคตรสบาย ไม่มีเรื่องห่าอะไรเลยให้คิด"
โฮ่ๆๆๆๆๆ (ส่งเสียงหัวเราะแบบฟังแล้วน่าถีบ)

"อิจฉาแกว่ะ" เธอบอก




วันนึง ยืนส่องกระจก เห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังยิ้มเล็กๆ แล้วพูดกับผมว่า

"เป็นไง มึงดูแปลกๆไปนะ แต่ก็
สบายใช่มั้ยล่ะ"

"อื้ม... สบายนะ"
ผมตอบ ยิ้มเล็กๆ ให้ผู้ชายในกระจกแล้วเตรียมตัวเข้านอน

ผมหลับสบาย โดยที่ไม่ได้ฝันอะไร

17/8/25