STORYONTHEWALL

เล่มนี้ พี่ทักษ์ ไทยทะเล เป็น บก.ครับ

ไว้ปกออกแล้วจะมาโพสให้ดูใหม่ครับ

เวลาค่ำคืน


ขณะที่ผมกำลังดูดเส้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเข้าปาก
เด็กน้อยขอทานใต้สะพานลอยกำลังท้องร้อง
เขานอนห่มตัวเองด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์
พร้อมกับภาวนาให้ความหิวจางหายไปเร็วไว

ท่านประธานกำลังป้อนอาหารว่าที่เมียน้อยคนใหม่
ในภัตคารหรู คืนนี้เขากะจะขอเธอแต่งงาน
เขาภาวนาให้เธอตอบตกลง

เด็กสาวคนหนึ่งกำลังอาบน้ำในโรงแรม
ก่อนจะออกมาให้บริการสวาทอาเสี่ยที่นอนรออยู่บนเตียง
เธอภาวนาขอให้คืนนี้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เส้นบะหมี่หมดชาม ผมยังไม่อื่ม ยกชามชดน้ำแกงจนหมด
ตัดสินใจอยู่นานก่อนจะขี่จักรยานออกไปซื้อบะหมี่อีกซอง
ผมขี่จักรยานผ่านสะพานลอย ผ่านภัตตาคาร ผ่านโรงแรม
ผ่านความรู้สึกที่เปลี่ยวเหงา

ผมภาวนาให้พวกเขาหวังอย่างอื่น
ผมภาวนาให้ตัวเองหวังอย่างอื่น
ผมอยากให้พวกเขาหายเหงา ผมอยากให้ตัวเองหายเหงา
ผมเอาแต่สวดภาวนา

และนั่นคือครั้งสุดท้ายที่ผมสวดภาวนา

.

.

.